Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24698 K.2024/21035

05.08.2010 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı sanık ...'ın süresinde temyiz kanun yoluna başvurmasına rağmen, 12.11.2010 tarihli ve 2010/268725 sayılı tebliğnamede görüş bildirilmediği ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28/04/2011 tarihli ve 2010/30699 Esas, 2011/6237 Karar sayılı ilâmında sanık ... yönünden temyiz incelemesinin yapılmadığı anlaşılmakla; sanık ...'ın 06.08.2010 havale tarihli temyiz istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın; inceleme dışı sanık ... ile birlikte gündüzleyin katılana ait evin kapısına zarar vererek hırsızlık amacıyla katılanın evine girmesi şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-d ve 67/3. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, dava zamanaşımını kesen mahkûmiyet karar tarihi olan 05.08.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,