Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/247 K.2023/5692

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2020 tarihli ve 2020/3659 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin iş yerindeki kasa içerisinde bulunan, 12.000,00 TL para, 6.000,00 TL ve 9.000,00 TL'lik iki adet çek, üç adet senet, Casper marka monitör ve bilgisayar kasasını çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2-Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/223 Esas, 2021/167 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3- Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/223 Esas, 2021/167 Karar sayılı kararına yönelik Adalet Bakanlığınca 26.10.2021 ... ve 94660652-105-21-15991-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi 16.02.2022 tarihli ve 2021/21739 Esas, 2022/2407 Karar sayılı kararı ile,

"... sanığın 26/05/2012 tarihinde müştekiye ait iş yerine kapı kilidini kırmak suretiyle girerek burada bulunan para ve eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından lehine olan ve eylemine uyan anılan Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinin kaldırılarak,

5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında.." hırsızlık suçunun eklendiği, ceza miktarının da artırılarak “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmayan ve ceza miktarı bakımından sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'a eklenen 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmasında isabet görülmemesi nedeniyle," bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Bozma üzerine ilk derece mahkemesinin 06.10.2022 tarihli kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, üst sınırdan ceza tayin edildiği ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tüm dosya kapsamından şikâyetçinin suç tarihinde iş yerini akşam 21.00 sıralarında kapattığı, ertesi sabah saat 08.00 sıralarında iş yerine geldiğinde, iş yerinin darabasının kırık olduğu ve iş yerinden bir kısım eşyaların çalınmış olduğunu anlaması üzerine kolluk birimlerine haber verdiği, olay yerinde yapılan incelemede; iş yerinin kepenk kilitlerinin kırıldığı, kepengin yarıya kadar açık olduğu iş yeri kasası içerisinde bulunan 12.000,00 TL paranın, 6.000,00 TL ve 9.000,00 TL'lik iki adet çekin, 2 adet 6.000,00 TL’lik ve 1 adet 10.000,00 TL'lik senedin yine Casper marka monitör ve bilgisayar kasasının yerinde olmadığının anlaşıldığı,

iş yerinin giriş kapısının dışında girişe göre sol taraftaki metal parça üzerinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık kovuşturma aşamasındaki savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş ise de, sanığın özellikle Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği hazırlık ifadesinde söz konusu iş yerine kapıyı kırarak iki arkadaşıyla birlikte girdikleri yönündeki ikrar içeren savunması ve ikrarla uyumlu bir şekilde olay yeri inceleme tutanağı bulunması,

aynı zamanda iş yeri giriş kapısının hemen dışındaki metal parça üzerinden sanığa ait parmak izinin ele geçirilmiş olması karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği kanaatine varılmış ve mahkemece mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Uzmanlık raporu dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin sanık hakkında kurulan hükümde teşdiden ceza tayinine yönelik gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, bu yönüyle kararda hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR