Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24830 K.2024/4771

KÜNYE

2. Ceza Dairesi 2023/24830 E., 2024/4771 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 25 Mart 2024
İncelenen kararın mahkemesi: Ceza Dairesi
Sayısı: 2022/1864 E., 2022/3050 K.
Şikâyetçi: ...
Suçlar: Hırsızlık, mala zarar verme
Hükümler: İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Tebliğname görüşü: Red - Bozma

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

421 kelime·2 dk okuma

I.Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/1864 Esas, 2022/3050 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

SONUÇ / HÜKÜM

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanık hakkındaki hükmün müdafii huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Hüküm tarihinde Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 04.04.2022 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24830, K. 2024/4771, 25 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24830 K.2024/4771

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz