Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24841 K.2025/7381

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 01.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı 6.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilip bu miktarın 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmesinin sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına "sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksit hâlinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre, kalan adlî para cezasının tahsil edileceğinin ihtarına,” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,