Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/24842 E. , 2025/24517 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1596 E., 2022/2509 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verile
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/24842 E. , 2025/24517 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1596 E., 2022/2509 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''tanık ... kovuşturma aşamasında sanıkları hırsızlık yaparken görmediğini beyan etmesine rağmen Mahkemece tanığın soruşturma aşamasındaki beyanı dikkate alınarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin yerinde olmadığına, kamera kayıtlarında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin bir delil bulunmadığına, sanıkların ikinci kata çıktıktan sonra elektriklerin kesilmesi ve kamera sistemlerinin çalışmaması gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği varsayımına göre karar verildiğine, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğine, ceza yargılamasının temel ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin kanuna ve ceza yargılamasının temel ilkelerine aykırılık teşkil ettiğine, sanık aleyhine verilen kararların bozularak sanığın beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içerisinde mevcut işhanına ait kamera kayıtlarının incelenmesinde, sanık ile iştirak halinde suçu işleyen ...'un yüzlerinde maske takılı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen "tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık" suçunu oluşturduğu hâlde ve bu nedenle, 142/2-f-h maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği halde, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.