KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/24881 E., 2025/24629 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/3359 E., 2023/1639 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
383 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; binaya uyuşturucu madde kullanmak için girdiği fakat öğlen vakti olduğu, maddeyi kullandıktan sonra ne yaptığını bilmediği, bir anlık gaflet ile hırsızlık yapmaya karar verdiği, suçunu kabul ettiği, çok pişman olduğu, lehine olan hükümlerden faydalanmak istediği, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, verilen ceza ile suç konusu eşyaların değeri, suçun işleniş biçimi yönünden afaki bir durumun söz konusu olduğu, verilen cezanın fazla olduğu,
suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik tanık anlatımlarında ve kamera görüntülerinde sanığın kesin olarak tespitinin yapılmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre, Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihinde kesinleşen 2020/1168 Esas, 20221/407 Karar sayılı ilâmı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24881, K. 2025/24629, 29 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama