Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24934 K.2025/22598

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ayrı ayrı beraat kararı verildiği, katılan ...'ın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, h, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın üzerine atılı suça ilişkin savunmasını yapmak ve delillerini bildirmek için hak ve süre verilmediği, sanığa avukat tutma hakkının hatırlatılmadığı, olaya ilişkin tanık ifadesi ve kamera kaydının bulunmadığı, sadece katılanın beyanının esas alındığı, sanık hakkında mahkumiyete ilişkin hüküm kurmak için yeterli delilin bulunmadığı ve katılanın olay nedeniyle herhangi bir zararının bulunmadığına", yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;