Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24965 K.2025/24204

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; kamera görüntülerinde kendisinin olmadığı, suçun niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü, suçun sübut bulmadığı, ispat bakımından yanılgıya düşüldüğü ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/648 Esas, 2019/849 Karar sayılı ilâmı ile "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan" verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 28.12.2020 tarihinde kesinleşerek sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de; söz konusu ilâma ilişkin "Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararında itiraz mercii ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle" 28.02.2025 tarihinde infazının durdurulmasına karar verildiği, sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınabilecek diğer ilâmlarda da benzer şekilde infazın durdurulmasına karar verilmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.