Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25039 K.2025/22610

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; "yerel mahkemece verilen kararın eksik inceleme yapılarak ve sanığın önceki suçları göz önünde bulundurularak, lehe olan hükümler uygulanmadan verildiği, bu kararın hukuka aykırı olduğu, dosya kapsamında ceza verilmesine yeterli delil olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediği, suçun maddi ve manevi yasal unsurlarının bulunmadığı ve sanık hakkında ceza indirimi yapılmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;