Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25140 K.2025/23495

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın savunmasında geçen ...'nın tanık olarak dinlenilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın annesi ...'nun savcılık ifadesinde sanığın telefon hattını kapattırarak yeni bir hat satın aldığını beyan etmesin karşın Mahkemece hatalı olarak sanığın telefonu sattığına yönelik ifade vermiş gibi değerlendirme yapıldığı, sanığın hırsızlık kastıyla hareket etmemesi nedeniyle atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı,

yalnızca katılanın tahmine dayalı soyut beyanlarına dayanılarak sanığın cezalandırılmasının hukuka ve yasaya aykırı olduğu, fiilin işlenişini kolaylaştırıp kolaylaştırmadığı ayrıca değerlendirme konusu yapılmaksızın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinde yer verilen nitelikli hâlin uygulanmasının amaca elverişli olmayıp haksızlık içeriğini aşar ölçüde ceza tayinine yol açtığı, bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 143. maddesi uyarınca artırım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesine,