KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/25181 E., 2026/362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2026
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1701 E., 2023/1737 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın savunmasında beyan ettiği üzere iki adet tekerlekli sandalyeyi almasının söz konusu olmadığına, tepsileri ile çöpe atılmış sanarak aldığına, sanığın hırsızlık kastının bulunmadığına ve hırsızlık suçunun manevi unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık tarafından alınan 17 adet tepsinin de değerinin az olup iade edildiklerine, tepsilerin iade edilmesi nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin de usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında cezalandırma yoluna gidilecekse hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/25181, K. 2026/362, 14 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama