Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25465 K.2025/24636

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; çalınan malın değerinin az olduğuna, sanığın hukuken alacaklı olduğu parayı aldığına, sanığa meydana gelen zararı ödemek için imkân tanınmadığına ve verilen bu kararın açıkça hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kararında "Sanığın müştekiye yönelik 07.11.20 20... .02.2022 tarihlerinde gerçekleştirdiği hırsızlık eylemlerinde, iki suç arasındaki zaman aralığı ile sanığın yenilenen kastı göz önüne alındığında, ilk derece mahkemesince sanık hakkında TCK m. 43/1'de yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir." denilmişse de sanık hakkında açılan davanın 07.11.2020 tarihli eyleme ilişkin olduğu, 28.02.2022 tarihli eylem yönünden açılmış bir dava ve mahkemece kabul bulunmadığı anlaşılmış olup, bu hususta zamanaşımı süresi içerisinde mahallince işlem yapılması mümkün görülmüştür.