Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2547 K.2024/4477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti şikâyetçiler ... ve ...’in kilitleyerek park ettikleri araçlarından oto teyplerini almaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın suç tarihinde yürürlükte olan 142/1-b, 31/3 (suça sürüklenen çocuk için) maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 (suça sürüklenen çocuk için) maddesi gereği hesaplanan sanık bakımından 8 yıllık ve suça sürüklenen çocuk bakımından 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 15.07.2014 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle kısmen istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.