Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25552 K.2024/13152

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 145/1, 35/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, bu kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/3126 Esas, 2023/1337 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştirildiği,

sanığın 11.05.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine ise İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2023 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenmiş ise de; sanığın temyiz dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun’un 296/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda İlk Derece Mahkemesince verilen 12.05.2023 tarihli ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, temyizi kabil bir karar mevcut olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.