Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25646 K.2024/19618

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 83. maddesiyle ihdas edilen aynı Kanun'un 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçunu oluşturması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçunun, aynı Kanun'un 142/1-f maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna göre daha lehe olduğu anlaşılmakla; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 11.03.2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,