Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25688 K.2025/24608

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın bahse konu bisikleti Z.Ş. isimli şahıstan aldığına, her ne kadar Z.Ş. isimli şahıs bu durumu inkar etmiş olsa da, mahkeme'nin Z.Ş.'nin ifadelerinin suçtan kurtulmaya yönelik olabileceğini değerlendirerek gerekli araştırmaları yapması gerekirken, hiçbir araştırma yapmadan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurmasının hukuka aykırı olduğuna,

suça konu eşya üzerinde Z.Ş.'ye ait parmak izi incelemesi ve Z.Ş'ye ait adresleri gören kamera kayıtlarının araştırılmadan hüküm kurulması tamamen yasalara aykırı olduğuna, ayrıca sanığın atılı suçu işlediğini kabul etmemekle birlikte, müşteki tarafından suça konu eşyanın kilitlenerek bırakıldığı iddia edilmiş ise de işbu durumu ispatlayan dosyada hiçbir delil mevcut olmadığına, suça konu eşyanın bırakıldığı yerde de yeterli derecede bir kamera kaydı araştırılması yapılmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde Eskişehir 1 Nolu Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak istemediği de gözetilmeden hükmün açıklandığı 28.04.2022 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,