Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25710 K.2023/8721

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/931 Esas, 2023/1361 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/939 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararıyla, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1,119/1-c ve 151/1. maddeleri gereğince sırasıyla 5 yıl, 6 ay ve 4 ay hapis cezalarına hükmedildiği, hükümlerin sanıklar müdafiileri ve katılan ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/931 Esas, sanık ... müdafiinin istinaf isteminin reddine, katılanın ve sanık ... müdafilerinin istinaf istemlerinin esastan reddine ve istinaf istemlerinin düzeltilerek esas reddine karar verildiği, bu kararın sanıklar müdafileri ile katılan ... tarafından süresinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Sanık müdafiinin 02.06.2023 tarihli temyiz isteminden ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2023 tarihli tebliğnamesinden sonra sanık ...'un 22.11.2023 tarihince Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla '...cezamın temyiz hakkımdan feragat ederek onaylanmasını istiyorum....'' şeklindeki dilekçesinde, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Katılan ...'un Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3.Sanık ... Müdafiinin, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinin 19.06.2023 Tarihli Ek Kararına Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Her ne kadar tebliğnamede 19.06.2023 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirtilmiş ise de, sanık müdafiinin 01.06.2023 tarihli temyiz isteminden sonra, sanık ...'nin 06.06.2023 tarihinde Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla “...cezamın onaylanmasını istiyorum....” şeklinde dilekçe sunduğu, bunun üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19.06.2023 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği,

5271 sayılı CMK'nın 296/1.maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin temyiz edenin temyize hakkı olmadığını değerlendirerek anılan şekilde temyiz isteminin reddine dair karar verme yetkisinin bulunduğu belirlenmekle, sanığın 06.06.2023 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair 19.06.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmemekle sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,