Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25780 K.2026/1875

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''başka bir suçtan ötürü ceza alacağından korkan şikâyetçi ve tanığın doğruları söylemediklerine, sanığın hırsızlık suçunu işlemediğine dair gerçeklerin ortaya çıkması adına yaptıkları soruşturmanın genişletilmesi taleplerinin reddedilerek eksik inceleme ile yanlış karar verildiğine, mahkûmiyete dair karar verilirken dosya içindeki ifadelerdeki çelişkilerin giderilmediğine, sanığın telefonu şikâyetçiye ulaştırmak üzere tanığa teslim ettiğine,

şikâyetçinin telefonu sanığa kendi eliyle ve rızasıyla kullanması için verdiğinin sabit olduğuna, bu durumda kilitlenmiş yada muhafaza altına alınmış bir eşyadan bahsedilemeyeceğine, ve bu durumun suç vasfını değiştirmesi gerektirdiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;