Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25841 K.2025/22498

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında TCK'nın 141/1. maddesi uygulanmayarak TCK 142/2-h maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, kabul manasına gelmemekle birlikte sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da diğer tedbirlerin uygulanmadığı, sanığın samimi ikrarı ve mahkemedeki hal ve hareketlerinin göz ardı edilerek indirim yapılmamasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;