Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25987 K.2024/6951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; herhangi bir görgü tanığı ve kamera kaydı olmadığı, sadece şikâyetçilerin soyut beyanına göre hüküm kurulduğu, TCK'nın 143. maddesi gereği arttırım yapılması, aynı Kanun'un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığı ve kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar 07.07.2019 tarihli duruşmada sanığın savunması müdafii bulundurulmaksızın alınmış ise de; 04.02.2022 tarihli duruşmada sanığın müdafii ile birlikte hazır bulunduğu, sanığa önceki kimliği ve hakları tahtında söz verildiği, sanığın esasa yönelik savunmada da bulunduğu ve böylelikle 5271 sayılı Kanun'un 191/3-b ve 147. maddelerine aykırı davranılmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.