Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26021 K.2025/22754

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki mala zarar verme suçu yönünden sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK 296/1 maddesi gereğince reddine ilişkin 06/06/2023 tarihli ek kararın sanık müdafiine 13/06/2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe olan yasa maddelerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;