Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26046 K.2024/3754

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda kurulan hükmün doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği, bu tebliğin usûlsüz olması sebebiyle temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosyanın Yargıtay 18.Ceza Dairesi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesi arasındaki görev uyuşmazlığının çözümü amacıyla Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderildiği, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 11.07.2023 tarihli kararı ile dosyanın davaya bakmakla görevli ve yetkili olan Yargıtay 2.Ceza Dairesine gönderildiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 18.06.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,