Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26057 K.2025/2893

UYAP'tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, sanığın 27.06.2024 tarihli, 11.11.2024 tarihli ve 22.11.2024 tarihli dilekçelerinin temyiz istemi mahiyetinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, derhal beraat kararı verilebilecek hallerde düşme kararı verilemeyeceğine, bu durumun lekelenmeme hakkının ihlali niteliğinde olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz önünde bulundurulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;