Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26082 K.2025/4917

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/483 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet kararlarının verildiği,

hükümlünün temyiz istemi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2020/26254 Esas, 2022/7222 Karar sayılı ilâmı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği ve kesinleştiği, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2016/250 Esas 2017/180 Karar sayılı ilâmında hükümlünün yaşının doğum kayıt defterinde belirtildiği üzere 29.12.1997 olarak düzeltilmesine karar verilmesi üzerine hükümlünün talebi üzerine Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2022 tarih 2015/483 Esas, 2016/111 Karar sayılı ek kararı ile CMK 311.maddesi uyarınca;

hükümlü ...'nın yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile dosyanın yeni esasa kaydına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 E., 2020/16 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı,

zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu nazara alındığında mahkemece verilen ilk hükmün kesinleşmesinden sonra yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği 12.10.2022 tarihinden itibaren zamanaşımının,

5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesi gereği yeni baştan işlemeye başladığının anlaşılması karşısında Tebliğnamede ki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun zamanaşımı nedeniyle düşmesine yönelik düşüncesine katılınmamıştır.

Hükümlü ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'nın, şikâyetçinin ikâmetinden çaldıkları 2 adet av tüfegi ile uzaklaşırken yakalandıklarının tespitine ilişkin yakalama tutanağı, dosya arasına alınıp incelenmeksizin, yalnızca hükümlünün, "...ikâmetten 100-150 metre uzaklaştıktan sonra polisler bizi yakaladı." şeklindeki savunması esas alınarak, eksik kovuşturma sonucu, etrafı boş tarla ile çevrili olan ikâmetten hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kanaati ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillerin değerlendirilmesi neticesinde önceki kararda değiştirilebilecek bir husus bulunmadığının anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak eski hükmün iptaline karar verilmeden infazda tereddüt uyandıracak şekilde yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;