Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2618 K.2024/15020

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz istemlerine gelince;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/2-d ve 67/3. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 26.04.2016 tarihli mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,