Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26251 K.2025/23604

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde sanığın tüm suçlardan beraat etmesi gerektiğini talep etmişse de, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ilk derece mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı itiraz yoluna gidildiği ve Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilerek hükmün kesinleştiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararında da bu suçun inceleme konusu yapılmadığının anlaşılması karşısında, incelemenin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe olan yasa maddelerinin uygulanmadığına ve sanığın suç işleme kastı olmadığına ilişkin olduğu, katılanın temyiz isteminin ise, suç vasfına ve sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;