Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26299 K.2025/24969

Tebliğname'de iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından görüş bildirilmişse de, Bölge Adliye Mahkemesi'nin daha önce bu suçlar yönünden yapılan temyiz başvurularının esastan reddine karar verdiği ve hükümlerin kesinleştiği, bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesi kararında da bu suçların inceleme konusu yapılmadığının anlaşılması karşısında, incelemenin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, eksik incelemeye, lehe olan yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;