Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26318 K.2025/24302

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk derece mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nın 116/2, 43/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmakla;

ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d. maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Antalya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa kararın 13.04.2023 tarihinde tebliğ edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 03.05.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, etkin pişmanlık hükümleri ile lehine olan yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;