Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26366 K.2025/22566

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, BTK kayıtlarında telefonu kullanan kişinin ... olduğunun sabit olduğuna, ...'nın beyanına başvurulması gerektiğine, sanığın evsiz ve barınma evinde kaldığına buna göre iddia edilen altın ve cep telefonların kendisinde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, söz konusu telefonun da sanığa hediye olarak verilmiş olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;