Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26378 K.2025/8659

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2019/627 Esas, 2021/966 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2150 Esas, 2022/1510 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın savunmasının alındığı 18.01.2021 tarihli celesede avukatıyla birlikte savunmasını yapacağını beyan etmesi karşısında;

sanığın varsa vekaletnameli avukatının hazır bulundurulması yoksa 5271 sayılı CMK'nın 150/1.maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği ancak ilk derece mahkemesince bu husus gözetilmeden, yargılamaya devamla sanık hakkında hüküm kurularak aynı kanunun 188/1.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlandığı,

bu suretle sanığın müdafisi olmaksızın savunması alınarak 5271 sayılı CMK'nın 289/1-e maddesine aykırı davranılması ve katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığa TCK'nın 143/1 maddesinden ek savunma hakkı da verilerek üzerine atılı TCK'nın 141/1,143/1 maddesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,... " nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2150 Esas, 2022/1510 sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/607 Esas, 2023/107 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,