Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26388 K.2025/21850

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 04.07.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık müdafîine tebliğ edildiği ancak anılan ek karara karşı temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından, temyizin kapsamının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın mahkeme huzurunda samimi bir şekilde ikrarda bulunduğuna, pişmanlığını dile getirdiğine ve zararı karşılamak istediğine ancak katılanın, zararının olmadığını ifade ettiğine TCK'nın 168. maddesinin de uygulanması gerektiğine malın değerinin azlığı sebebiyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;