Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26518 K.2025/22563

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemi yönünden itiraz niteliğinde olduğunu kabul ederek merciine iadesine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile ilgili kanun yolu başvuruları itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın samimi ikrarda bulunduğuna, zararı giderdiğini ifade etmesine rağmen fazla ceza aldığına, üst sınırdan cezaya hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;