Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26545 K.2025/25055

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçunda Verilen 22.06.2023 tarihli Ek kararın Temyiz İncelemesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.06.2023 tarihli ve 2021/1240 Esas, 2021/1228 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2021/1240 Esas, 2021/1228 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde

Sanık hakkında, Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli ve 2020/420 Esas, 2021/87 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, devamında sanığın temyiz istemi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ek kararı ile hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca temyiz edilemez kararlardan olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği,

ancak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığının düzenlendiği, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 1 43... . maddelerinin tatbiki ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği ve sonuç cezanın beş yılın üstünde hapis cezası olması nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu anlaşıldığından;

sanık hakkında hırsızlık suçundan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 22.06.2023 tarihinde verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak 20.05.2021 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "atılı suçun gece vakti işlenmediğine, zararı karşıladığına ve fazla ceza tayin edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;