Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26633 K.2023/10098

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.06.2017, 11.08.2017, 13.10.2017, 23.02.2018 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçlarından sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 43. maddelerinden, sanığın 17.10.2018 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davaları açıldığı, açılan kamu davalarının birleştirilerek görülmesi sonucunda İlk Derece Mahkemesince sanığın aynı Kanun'un 163/3, 43, 62, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edilmesine, bu hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin sonrasında bu hükmün katılan vekili tarafından istinaf edildiği,

istinaf merciince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilip düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği ve katılan vekilinin temyiz isteminin “kurumun zararının daha fazla olduğu ve giderilmediği, sanığın cezalandırılması gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;