Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26673 K.2025/23400

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, hukuka aykırı delil ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, gönüllü vazgeçmeye ilişkin hükümlerin tartışılmadığına, verilen kararın hukuka ve usule aykırılık teşkil ettiğine".

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, "sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin tartışılmayarak kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna"; katılan vekilinin temyiz isteminin, "isnat edilen suçun tamamlandığına, eksik ceza tayininde bulunulduğuna, genel gerekçelerle takdiri indirim yapıldığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;