Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26726 K.2025/7079

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın katılan ...'e karşı "Seni yakarım, öldürürüm" şeklinde sözler söylemek suretiyle tehdit ettiği olayda, eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1.maddesinde düzenlenen tehdit suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl asli dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 02.10.2014 tarihinden incelemeye konu hüküm tarihine kadar geçen zamanda dolduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanık hakkında TCK'nın 151/1. maddesi gereğince takdiren alt sınırdan ceza tayinine karar verildiği belirtildikten sonra, kanunda öngörülen hapis cezasının alt sınırının dört ay olduğu gözetilmeden, 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında TCK'nın 151/1. maddesinden temel ceza tayin edildikten sonra aynı Kanun'un 152/2-a maddesi gereği artırım yapılırken, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak bir kat artırım yapıldığı hâlde, artırım oranının “iki kat” olarak belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3- 02.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle mala zarar verme suçundan verilen 3.000,00 TL adlî para cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası yargılamada 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilerek CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,