Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26753 K.2023/9888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2013 tarihli ve 2012/289 Esas, 2013/183 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 27.03.2013 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 22.08.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunan Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/194 Karar sayılı ilâmı ile sanığın TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûm edildiği,

ihbara konu hükümden sonra, 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu sanığın mahkûmiyetine konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi hükümleri nazara alınarak,

sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle öncelikle ihbar dosyası yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı da tespit edildikten sonra hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,