Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2680 K.2024/4146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 26.12.2012 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, çelişkiye yol açacak şekilde önce ''sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ardından '' CMUK'un 326/ son maddesi gereğince verilen hükmün sanık bakımından kazanılmış hak hükmünde olması nedeniyle cezanın infazında iş bu hükmün esas alınmasına'' karar verilmesi,