Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2685 K.2024/282

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin Belediye adına kayıtlı olan ve Belediye'nin kullanımında bulunan araçlara yönelik olması sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b-e maddeleri uyarınca hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden ve suçun işleniş şekli, kastın yoğunluğu nazara alınarak asgari hadden uzaklaşılmadan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.