Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26987 K.2025/24564

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin yasalara, adil yargılanma hakkına ve ceza yargılamasının en temel ilkelerinden olan ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesine açıkça aykırılık teşkil ettiğine, suçun sanık tarafından işlendiği hususunda yüzde yüz, kesin ve inandırıcı, mahkûmiyete yeterli delil bulunmamasına rağmen sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesinin mesnetsiz ve haksız olduğuna, kararın bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;