Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27 K.2023/2174

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde, mahkemece kendisine verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının temyizini talep ettiği, mahkemece sanığa kamu görevlisine hakaret suçundan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası verildiği, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı'nın ise hükmü kamu malına zarar verme suçu bakımından temyiz ettiği, temyizin kapsamının kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine hakaret suçları ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

Sanığa polislerce kimlik kontrolü yapıldığı sırada sanığın görevli memurlara sinkaflı hakaretlerde bulunarak, müşteki polisler Süleyman ve Emre'yi yaraladığı ve görevli memurlara direndiği, polis motosikletine tekme atarak çakar lambalarının kırılmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a ve 125/1-3-a-4 ve 43. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine hakaret suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 06.05.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi sebebiyle sanık hakkında kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinin gerekmesi,