KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/27122 E., 2025/24814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1189 E., 2023/1102 K.
- Suçlar
- Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Ek kararın onanması, onama
Karar Metni
454 kelime·2 dk okuma
I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden verilen 06.09.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.09.2023 tarihli ve 2022/1189 Esas, 2023/1102 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.09.2023 tarihli ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "hakkında hiçbir delil olmadan kanaat üzerine cezalandırıldığına, dosyanın tekrar incelenerek beraatine karar verilmesini istediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27122, K. 2025/24814, 30 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama