Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27140 K.2024/17769

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, şikâyetçinin ikametine birden fazla kişiyle birlikte gündüz vakti rızası dışında girmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 27.02.2014 tarihinden ikinci hükmün verildiği 08.06.2023 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,