Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2721 K.2023/2106

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasının verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçlarından aynı Kanun’un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/1277 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanık müdafiinin 28.01.2020 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;