Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27500 K.2025/24926

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanığın malları aynen iade ettiği, zararın net olarak tespit edilmediği, zararın tam olarak belirlenmesinden sonra değer azlığı ile ilgili hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin cezanın adli para cezasına çevrilmesini istediği, lehine yasa hükümlerinin uygulanmasını istediği ve uzlaşmak istediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın soruşturma aşamasında suça konu televizyon ve teybi kırık şekilde teslim aldığı, duruşmadaki beyanında ise zararının tamamen karşılanmadığına dair beyanda bulunması karşısında, katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu husus yerine getirilmeden sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereği indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.