Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/277 K.2023/5191

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereğince temyiz isteğinin bir alt paragrafta açıklanacağı üzere süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi, 5271 sayılı Kanun'un 42/1.maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan ve sanık müdafiinin 30.09.2020 tarihli dilekçesinde, temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğu anlaşıldığından,

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki hükmü ile ... kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres, bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 23/1.ve 8. fıkraları ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeden,

yokluğunda verilen kararın sanığın MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 12.01.2016 tarihinde muhtara tebliğinin yapılmasından dolayı gerekçeli karar tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle sanık müdafiinin eski hâle getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine sanık müdafii tarafından yapılmış olan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

1.... Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Sanığın, banka hesabı açtırmak için ele geçirilemeyen sahte nüfus cüzdanı tanzim etmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesinde tanımlanan ... belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin 21.11.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2.Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,