Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27868 K.2024/11825

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2023 tarihli ve 2022/2486 Esas, 2022/2879 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 02.01.2023 tarihli dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2023 tarihli ve 2022/2486 Esas, 2022/2879 Karar sayılı ek karar ile değerlendirilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği; bu tarihten sonra ek karara yönelik bir dilekçe verilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;