Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28013 K.2024/17083

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan tekerrür hükümleri, güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alsa da, aslında maddi ceza hukukuna ilişkin olup, hükümlülüğün yasal sonucu olmayıp 5275 sayılı Kanun'un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında da bu konuda karar alınması mümkün olmadığından, sanık hakkında bozma öncesi hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması ve aleyhe temyiz de bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca cezanın aleyhe değiştirilmemesi kuralının gözetilmemesi,