Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28089 K.2024/20007

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde traktörü ile polis aracına çarpmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 25.12.2013 günlü sorgu tarihinden 21.09.2023 günlü karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,