Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28131 K.2025/7935

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca, bu cezanın artık para cezasına çevrilemeyeceği ve adlî sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5231 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.